Het regenwoud

Hier de laatste bijdrage over onze vierdaagse kampeervakantie. Nadat we op Whidbey Island (Deception Pass) waren geweest en naar het Olympic Peninsula waren overgestoken (Port Townsend en Sol Duc Hotsprings) gingen we nu naar de plekken die Olympic National Park echt bijzonder maken: de Hoh en Quinault Rain Forests. Om in Hoh Rain Forest te komen moet je vrij ver het Olympic National Park inrijden (zo'n 18 mijl). De weg eindigt bij een bezoekerscentrum en campground met wat korte hikes die je een goede indruk geven van het regenwoud. Het is een zeer vochtig gebeuren met hele oude hoge dikke bomen. en enorm weelderige begroeiing. We hadden niet veel tijd, want we gingen daar niet overnachten. Korte wandeling gemaakt om de sfeer te proeven. Was aardig, maar niet super.


Nadat we Hoh Rainforest gezien hadden gingen we verder naar Kalaloch, Dat is een plek aan de oceaan waar een lodge is en een campground. Daar aangekomen was het inmiddels gaan regenen, maar we hebben karakter getoond door toch gewoon de tent op te zetten, eten te maken, te overnachten en 's ochtends nog een redelijk humeur te hebben ook. Wat ons ondertussen was opgevallen is hoe enorm leeg en verlaten dat Olympic Peninsula is. Kalaloch en de lodge stelden ook niet veel voor, Behalve natuurlijk de oceaan en het strand en die eeuwige boomstammen. Vorig jaar dachten we mijn zus Jacqueline en haar Hans een plezier te doen om hen een trip naar deze leegte en wildernis te laten maken. Wat een vergissing...sorry jongens.
Maar goed, na Kalaloch gingen we naar Lake Quinault, en dat was een stuk beter. Het was inmiddels droog geworden en bij Quinault aangekomen gingen we een hike van vier mijl maken die werkelijk prachtig was. Zelfs onze wandelhaters vonden het leuk. Zie de foto's hieronder maar eens.


...en er waren nog steeds huckleberries...



Let op die blik van Nathalie. Die zusterstrijd hebben we vaker gezien. Vaak zijn ze ook de beste vriendinnen. Gelukkig.


Deze foto vind ik erg leuk: ze zitten uit te rusten op doorgezaagde boomstammen, en zie eens hoe moe ze zijn. Heerlijk.

Tegen het einde van de wandeling kwamen we bij Lake Quinault lodge. Dat was wel de moeite waard. Een statige oude lodge op een prachtige plek aan het meer. Churchill en Roosevelt hebben er ooit overnacht. Jacqueline en Hans ook. Op het terras gezeten en lekker zitten snoepen. Onze kinderen weten nu ook wat een creme brulee is. Een mooie afsluiting van een hele fijne korte trip.