Mijn broer Stef en z'n gezin zijn op bezoek (later komt hier nog een post over), en om hen een beetje de ruimte te geven zijn we een lang weekend gaan kamperen op het Olympic Peninsula (schiereiland). Op zo'n twee uur rijden van Seattle, met de veerboot. Zoals bijna elke plek in de Pacific Northwest was ook dit weer erg mooi (het begint een afgezaagd verhaal te worden). De camping was verrassend goed (Dosewallips State Park Campground) met schone washokjes en hele mooie plaatsen met veel ruimte. Juliette, Nathalie en Sebast hebben zich goed vermaakt, helemaal nadat ze kennis hadden gemaakt met de kinderen van de tent naast ons. De camping lag aan de rivier met koud water. Wel lekker fris om in te zwemmen en daarbij goed wakker te worden. De camping lag om precies te zijn aan de monding van de Dosewallips rivier in het Hood Canal (zout water). Hieronder ook een foto van deze riviermonding.
Dit is onze tent. Heeft al veel meegemaakt: Toscane, Elba, Bretagne, Vlieland, Bourgogne, Yellowstone, Camano Island, enz...Zulke ultradegelijke (zware) tenten hebben ze hier niet, en hij trekt dan ook veel bekijks.
Op de terugweg zijn we via Port Townsend gereden, en dat was de moeite waard. Eerder vonden we Victoria (Vancouver Island, aan de Strait of Juan de Fuca) nogal tegenvallen. Te vergelijken met Hoogeveen of Apeldoorn, maar dan in Canada. Maar Port Townsend (aan de overkant van Victoria, in de Verenigde Staten) was leuk. Vrij klein, maar met een historisch centrum, en direct aan het water. Leuke winkeltjes, muurschilderingen, en straatmuzikanten. En toch ook weer een broeinest van spirituelen. Alles was organic, verantwoord, gezond, enzovoort. En zo zien we het graag, want we willen niet te dik worden. Stef bleek tien pond lichter te zijn dan ik en dat viel tegen.
Een kenmerkende foto van Sebastian: altijd veel belangstelling voor de werkman die met z'n handen bezig is. Of het nu een timmerman, een automonteur of, zoals hier, een schilder is. En Sebast is gemakkelijk in de omgang, hij knoopt altijd een praatje aan. Een heerlijk joch.
Dit is onze tent. Heeft al veel meegemaakt: Toscane, Elba, Bretagne, Vlieland, Bourgogne, Yellowstone, Camano Island, enz...Zulke ultradegelijke (zware) tenten hebben ze hier niet, en hij trekt dan ook veel bekijks.
Op de terugweg zijn we via Port Townsend gereden, en dat was de moeite waard. Eerder vonden we Victoria (Vancouver Island, aan de Strait of Juan de Fuca) nogal tegenvallen. Te vergelijken met Hoogeveen of Apeldoorn, maar dan in Canada. Maar Port Townsend (aan de overkant van Victoria, in de Verenigde Staten) was leuk. Vrij klein, maar met een historisch centrum, en direct aan het water. Leuke winkeltjes, muurschilderingen, en straatmuzikanten. En toch ook weer een broeinest van spirituelen. Alles was organic, verantwoord, gezond, enzovoort. En zo zien we het graag, want we willen niet te dik worden. Stef bleek tien pond lichter te zijn dan ik en dat viel tegen.
Een kenmerkende foto van Sebastian: altijd veel belangstelling voor de werkman die met z'n handen bezig is. Of het nu een timmerman, een automonteur of, zoals hier, een schilder is. En Sebast is gemakkelijk in de omgang, hij knoopt altijd een praatje aan. Een heerlijk joch. 
No comments:
Post a Comment