Vijftien weken lang hebben we geleefd met de verwachting van een nieuw kindje. Toen we het hartje zagen kloppen leek er niets meer mis te kunnen gaan. Het zag er zo goed uit, en we verheugden ons erop om alles nog een keer mee te mogen maken.
Het heeft niet zo mogen zijn. Dinsdagochtend was het voorbij. Een zware klap en een gevoel van leegte. Ons engeltje is terug naar de sterren. We houden van je en we missen je...
No comments:
Post a Comment